Dignate Robbertz

Dignate Robbertz, pseudoniem van Johanna Verstraate (Veere, 4 juni 1909 - Vrouwenpolder, 1 november 1986), schrijfster

Johanna Verstraate was een dochter van de Westkappelse dijkwerker Jeremias Verstraate (1882-1955), gehuwd met Johanna de Vos uit Vrouwenpolder. Jeremias verhuisde na zijn huwelijk naar Veere, waar hij aan de slag ging als sluiswachter.
Johanna Verstraate ging vanaf eind jaren 30 streekverhalen schrijven. Zij publiceerde onder het pseudoniem Dignate Robbertz, dit naar ene Digna Robberts, die in 1565 in Veere werd verbrand wegens hekserij; zij zou bij Westkapelle een schip met 45 opvarenden hebben laten vergaan.
Bekende streekromans, veelal handelend op Walcheren, zijn Jikkemien (1940), Govert (1952), Geertrui de heks van Veere (1951) en Man te roer (1956). In Volk van Bazalt (1950) romantiseert zij het leven in Westkapelle voor de Tweede Wereldoorlog.

In 1937 trouwt Johanna met Martien Beversluis, een schrijver en idealist. Na diverse ideologieën beleden te hebben, bekeert Beversluis zich in 1939 tot het fascisme en nationaalsocialisme. Hij wordt zo in 1944 NSB-burgemeester van Veere en Vrouwenpolder.
Of Johanna Verstraate daadwerkelijk ook zelf sympathiseerde met het nazisme, is niet helemaal duidelijk. Niettemin bleef zij haar echtgenoot trouw. Na de oorlog kreeg Beversluis een publicatieverbod. Het gerucht ging dat, om onder dit verbod uit te komen Beversluis zelf de streekromans van Dignate Robbertz had geschreven en niet zijn vrouw Johanna Verstraate.

Het echtpaar Beversluis-Verstraate ligt begraven in Gapinge.

Gepl. 24 juni 2015