Rudi van de Wint

Reindert Wepko (Rudi) van de Wint (Den Helder, 22 juni 1942 – Den Helder, 30 mei 2006), schilder, beeldhouwer en architect.

In eerste instantie was Rudi van der Wint artistiek werkzaam als kunstschilder en nam hij als zodanig in 1977 deel aan een kunstzinnige tentoonstelling genaamd Documenta in Kassel (Dld.) Later begaf hij zich ook op het terrein van het beeldhouwen en de bouwkunst.
Vanaf het begin van de jaren tachtig had hij het naar binnen gelegen duingebied De Nollen bij Den Helder als zijn kunstzinnige kerngebied uitgekozen. De daar aanwezige bunkers die nog dateerden uit de Tweede Wereldoorlog hanteerde hij als artistiek uitgangspunt waar hij allerlei beeldhouwwerken aan toevoegde. Zijn werk daar was een combinatie van schilderkunst, beeldhouwwerk en bouwkunst. 
Deze kunstzinnige activiteiten in De Nollen bleven niet onopgemerkt; zo bracht koningin Beatrix, zelf een groot kunstliefhebster, een privé-bezoek aan dit kunstzinnige project. De belangstelling kwam uit binnen- en buitenland.
Van de Wint kon voorts  beschikken over een loods in het nabij Den Helder gelegen kustdorp Huisduinen. Hij gebruikte die als werkplaats; de diverse kunstwerken die hij hier tot stand bracht, vonden overal in Nederland hun bestemming.
Hij leverde ook artistiek werk rechtstreeks buiten De Nollen af. Zo werd hij bekend om zijn zeer grote schilderingen die hij in de nieuwe vergaderzaal van de Tweede Kamer aanbracht. Ook schilderde hij het plafond van het Haagse Paleis Noordeinde en het Amsterdamse gerechtsgebouw.
Verder hield Van de Wint exposities in musea, zoals het Kröller-Müller Museum in Otterlo (in 2002 werden daar zijn beelden getoond onder de titel Clair-Obscur) en het Groninger Museum.
Hij was, voordat hij plotseling kwam te overlijden, bezig met een viertal lichtgevende beelden van tien meter hoog en vele meters breed die bij de ingang van de Drentse plaats Hoogeveen zouden worden neergezet. Dit een half miljoen euro kostende kunstzinnige project, genaamd de Velden van nevel, had ongeveer halverwege 2007 moeten worden opgeleverd. Rudi van de Wint werd 63 jaar oud.

In 1989 kreeg Van de Wint opdracht tot het ontwerpen van een monument ter herinnering aan de inundatie van Walcheren en het bombardement van de Westkapelse zeedijk op 3 oktober 1944. Na enige disusscie over de aard en de locatie van het monument kwam het uiteindelijk te staan op de "nooddijk", vlak bij de kreek. Het monument is onderdeel van een keten van 5 monumenten op Walcheren: Vuur en water: Walcheren 40-44. De andere monumenten (niet van de hand van Van de Wint) staan in Middelburg, Ritthem, Veere en Vlissingen.
Het monument in Westkapelle werd onthuld op 4 oktober 1990 en was van aanvang af nogal controversieel in de Westkapelse gemeenschap. Het kreeg de bijnaam "De Schoppestele" vanwege de gelijkenis met een in de grond gestoken spade. Het monument is door brandstichting verwoest in 1998 en, naar ontwerp van de kunstenaar, gerestaureerd in 2010.

De Toren

De plek gebrandmerkt
Voor de brug van verbintenis leugen en waarheid verstikt in
godenlist
Daar is het Heraclitus de ontdekker van het lot
Daar sterft Vergilius zijn dichterlijkheid
In zijn statisch bouwsel zijn droom overeind
Het bouwsel van het raadsel en het lot.

R.W van de Wint, de Nollen, 17 januari 1986

 Gew. 27 juni 2015